“Daar draaien we te voet het parkeerterrein op, waarachter de begraafplaats op ons ligt te wachten. Geen lolletje, zo laat in de avond, maar huisgezelschap Drieons van de NWE Vorst zal ervoor zorgen dat we nooit meer hetzelfde naar die plek kijken. Het eerste wat we zien van hun miniopera ter gelegenheid van deze wandeling: twee metershoge projecties van dezelfde vrouw in het rood op de zachtjes wuivende, donkergroene coniferenhaag. Als twee reuzensfinxen die de grens vormen tussen het rijk van de levenden en dat van de doden; een indrukwekkend beeld. Vanuit de verte komt een zwak schijnsel onze kant op, en terwijl de lampjes sterker worden, horen we de figuur die ze draagt ook zingen. Een vrouw op een schimmel, in een pompeuze feestjurk en behangen met lampjes, zingt liederen over haar geliefde en het feit dat ze elektrisch is – tot ze kolderieke kortsluiting krijgt, en ons van deze hoge kunsten naar de volgende performance leidt.” – 8WEEKLY