Hulde (2009)

Meneer van Gestel viert zijn jubileum. Enthousiast huurt hij een zaaltje, verheugd ontvangt hij zijn gasten. Hij is in blijde verwachting van de verdiende hulde, de vriendelijke toespraken. Het receptieboek ligt klaar, de cadeautafel staat er netjes bij, al even hoopvol.
Er volgt een serie tafelredes, waarbij verschillende personen uit zijn adressenboekje de revue passeren. Stilaan veranderen de toespraken van toon, of van standpunt, en even geleidelijk ontstaat een scherp portret van de gevierde jubilaris. Het is een fraai gezicht.

spel Rob van Gestel
samenstelling Rob van Gestel & Hedy Grünewald
vormgeving Hedy Grünewald
spelregie Rafaël Troch
film Victor Notermans
compositie & geluidsontwerp Rob van Rijswijk & Jeroen Strijbos
techniek Tom Brooijmans
fotografie Joep Lennarts
grafische vormgeving Marieke van der Schaar
m.m.v. Marlies Hamelynck, Kris Sikkers, Familie Vertommen-Van Gestel, Peter Dictus, Kim van der Weerden e.a.

speellijst 2009
28 maart – Neerpelt (try out)
21 april – Café Karel, Tilburg (try out)
22 april – Café Karel, Tilburg (première)
23 april – Café Karel, Tilburg
15 mei – La Republica/NWE Vorst, Tilburg
11 juni – Festival ANYtime, Amersfoort
1-5 juli – Festival Onderstroom, Vlissingen
7-8 augustus – Festival Boulevard, Den Bosch
26-27 augustus – Limburg Festival, Roermond
11 september – Stevensweert
24-25 september – Podium ‘t Beest, Goes
11 oktober – Baexem
17 oktober – Jan van Besouwhuis, Goirle

Rob van Gestel speelt Rob van Gestel

door Joost Goutziers

TILBURG – Er zijn twee jeugdervaringen die hem stimuleerden om professioneel acteur te worden.

Die herinneringen lepelt Rob van Gestel (53) nog steeds met groot gemak op. En dat is niet verwonderlijk, want zijn nieuwe solo-voorstelling bij theatergroep Drieons gaat grotendeels over zijn eigen leven. Vanzelfsprekend is ‘Hulde’ een combinatie van fictie en non-fictie, zal de Tilburgse acteur benadrukken, een docudrama over ene jubilerende meneer Van Gestel. Maar meneer Van Gestel is toevallig wél professioneel acteur en hij zit toevallig ook 25 jaar in het vak. Net als Rob van Gestel zelf.

De eerste herinnering waarop hij doelt, gaat over de jonge Rob van Gestel als misdienaar. Die is zo waar als het maar zijn kan. “Ik was misdienaar bij de zusters in Goirle. De mis was al om half zeven ‘s ochtends, da’s vroeg, maar ik raakte onder de indruk van de rituelen, het theatrale van de mis, het groteske en de geur van wierook. Ik voelde me bekeken en onderdeel van een theater. De priester had de hoofdrol, dat wel, maar thuis speelde ik zelf pastoortje.”

Rob van Gestel lag als kind met enige regelmaat ziek te bed. Ook toen in 1961 in zijn geboortedorp Goirle het openluchtspektakel ‘De moord op Johannes B.’ van Jan Naaijkens werd opgevoerd, lag hij te rillen onder de wol. ‘Dat gaat me niet nog eens overkomen’, nam hij zich voor. ‘Als er weer iets gebeurt, zal ik er bij zijn.’

Dat nam hij letterlijk, want hij besloot om zelf toneel te gaan spelen. Als tiener sloot hij zich aan bij Speelgroep Filiassi in Hilvarenbeek. Met jeugdvriend Harrie Verkerk vormde hij enkele jaren later komisch duo MacKinsey & van Gunniq en beiden speelden ook bij De Stijle, Want…, het theatertentje waarmee hij zomerse festivals in Europa en Canada afreisde.

Het bleek het begin van een professionele carrière, waarbij hij zich meer en meer op serieuzer drama ging richten, onder meer bij Drieons in Tilburg en Het Vervolg in Maastricht. “Met De Stijle, Want… speelden we op het Vrijthof in Maastricht. We douchten in het theater van stadsgezelschap Het Vervolg. De acteurs zagen onze act en vroegen me voor een theatertraining. Vervolgens ben ik gevraagd om in hun producties te spelen. Ik werkte toen nog halve dagen als fysiotherapeut, maar dat was niet meer te combineren.”

Hij koos voor het onzekere bestaan van beroepsacteur. Dat hield in dat Rob van Gestel ook in kaartenbakken bij castingbureaus terecht kwam. Het leverde hem rollen op in korte filmpjes bij Omroep Brabant en landelijke tv-series als ‘Ernstige delicten’, ‘Luifel en Luifel’ en ‘Rozengeur & Wodka Lime’. “Maar ik heb niet zo veel met tv. Als ik zou willen zou ik meer werk in die richting kunnen hebben, maar ik zoek het niet, alleen als er brood op de plank moet komen. Ik heb meer met theater, het hier en nu, en direct contact met het publiek. En of ik alles uit mijn carrière heb gehaald? Het is wat het is, en ik ben nog bezig. Ik word nog steeds voor rollen gebeld, daar verbaas ik me wel eens over.” Bij de NPS speelde hij in het hoorspel ‘Het bureau’, naar de roman van J.J. Voskuil.

Rob van Gestel komt nu op een leeftijd dat hij wordt benaderd voor rollen van een ouder wordende man. “Dat is mazzel. In de theaterliteratuur kom je vaak oudere mannen met jongere vrouwen tegen. Dergelijke rollen heb ik al eerder gespeeld, zoals in ‘Kuifkop’ en ‘Kaatje is verdronken’ bij Het Vervolg. Later dit jaar speelt hij opnieuw een oudere man in ‘Bij ons gebeurd dat niet’ van het jeugdtheaterduo LisenImke.

Zijn hart ligt bij theatergroep Drieons in Tilburg. Voor dat gezelschap maakt hij zijn nieuwe productie ‘Hulde’, maar in het verleden ook voorstellingen als ‘Marietje Kessels’ en ‘Fiets’, om er maar enkele te noemen. “Drieons is voor mij veruit het meest interessante gezelschap. Geen hapklare brokken, maar onderzoek. Het is een soort laboratorium. Drieons is heel erg kunst, maar wel met toegankelijke voorstellingen.”

Laagdrempelig kun je Drieons misschien niet altijd noemen, maar Van Gestel is daar wél een groot pleitbezorger van. “Ik wil kunst en volks met elkaar verbinden. Daar voel ik me goed bij.”

Van Gestel voelt zich ook thuis in Tilburg met alle jonge theatermakers en de Academie voor Drama. Hij zet wel vraagtekens bij de komst van het Zuidelijk Toneel naar de stad. “In Tilburg zit al zo verschrikkelijk veel, er broeit van alles met een geheel eigen identiteit. Ik hoop niet dat de subsidie vor het Zuidelijk Toneel ten koste gaat van andere makers in de stad. En het is belangrijk dat het Zuidelijk Toneel infiltreert in de stad.” Dat neemt niet weg dat als het Zuidelijk Toneel hem belt voor een interessante rol, Rob van Gestel die uitdaging niet uit de weg zal gaan, want ook een acteur moet eten.

In ‘Hulde’ ontvangt meneer Van Gestel zijn gasten in een feestzaal. Het receptieboek is nog maagdelijk wit en de cadeautafel staat klaar. Er volgen tafelredes en mensen uit zijn verleden komen via videoboodschappen voorbij. Ook zijn dochter Kris Sikkers (23) doet haar woordje. Zij zit in het derde jaar van de Academie voor Drama in Tilburg en kreeg van haar vader de liefde voor theater met een paplepel ingegoten. De toespraken veranderen van toon en het beeld van de jubilaris wordt steeds scherper. Rob van Gestel gaat deze voorstelling de komende tijd spelen in cafézaaltjes, zoals hij eerder ook al met ‘Klootloper’ langs dorpszaaltjes trok. Die voorstelling ging over een theatermaker zonder stamkroeg en was geïnspireerd door een kastelein uit Loon op Zand die alcohol had afgezworen.

Zijn grootste toneelhit totnogtoe is ‘De barre ballade van Boris Borus’, een erotische vertelling gebaseerd op het gelijknamige verhaal van Ivan Barkov. Hij speelde het al in 1994 en hij speelt het nog steeds. Het moet raar lopen wil meneer Van Gestel in ‘Hulde’ daarover niks te melden hebben. Zeg ‘Boris’ en hij kan het humoristische verhaal zo opdreunen. Waar hij ook is, en hoe laat het ook is.

Hulde beweegt zich tussen variété en toneel. Leuk is dat Van Gestel heel goed de sfeer weet te scheppen die bij zo’n wat ongemakkelijk feestje hoort.” (Brabants Dagblad).

“Een zeer geslaagde voorstelling. Hulde aan Hulde!” (TheaterJournaal.nl)

Klik hier voor de volledige recensie. Bekijk de clip of luister naar het interview met Rob op Omroep Brabant Radio.